Analizy

Błąd diagnostyczny, który zaczyna się przy łóżku pacjenta

Wyobraź sobie rutynowy poranny obchód. Osoba pobierająca krew pobiera trzy probówki od pacjenta z łóżka numer siedem. Etykiety wydrukowano dziesięć minut temu na stanowisku pielęgniarskim na podstawie listy zleceń obejmującej dwóch innych pacjentów. Młodszy kolega zadaje pytanie. Dwa łóżka dalej rozbrzmiewa alarm pompy infuzyjnej. Probówki trafiają do statywu z przeznaczonymi dla nich etykietami, a jedna z nich nosi nazwisko niewłaściwego pacjenta. Gdy próbki docierają do laboratorium, błąd jest niewidoczny: analizator odczytuje etykietę, wynik zostaje zapisany pod nazwiskiem widniejącym na etykiecie, a dokumentacja zostaje zaktualizowana dla niewłaściwego pacjenta. Wynik badania krwi determinuje niemal każdą kolejną decyzję na oddziale: przepisany lek, skorygowaną dawkę, zleconą transfuzję, zamówione badanie obrazowe, przyspieszony lub wstrzymany zabieg. Gdy wynik należy do kogoś innego, każda z tych decyzji jest podejmowana wobec niewłaściwej osoby.

Gdzie zaczyna się wiele błędów laboratoryjnych

Laboratorium często bierze na siebie odpowiedzialność za błąd, którego nie popełniło. Europejska Federacja Chemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej od dwóch dekad wykazuje, że większość błędów laboratoryjnych ma pochodzenie przedanalityczne – badania konsekwentnie przypisują tej fazie około 60 do 70 procent wszystkich błędów laboratoryjnych. Występują one w łańcuchu kroków między pacjentem a stojakiem: zlecenie, przygotowanie, identyfikacja, pobranie, obsługa i transport. Punkty newralgiczne nie mają charakteru technicznego, lecz operacyjnego. Etykieta wydrukowana w jednym miejscu, naklejona w innym. Opaska nigdy nie była sprawdzona, ponieważ pacjent był znany zespołowi. Odręczna poprawka dodana w dobrej wierze. Każdy z tych błędów jest drobny. Każdy z nich przerywa łańcuch między pacjentem a wynikiem.

Dlaczego łóżko pacjenta jest krytycznym punktem kontroli

Istnieją dwa miejsca, w których można interweniować w łańcuchu przedanalitycznym: zlecenie i pobranie. Zlecenie należy do systemu zarządzania zleceniami oraz elektronicznej dokumentacji medycznej – obszaru, którego laboratorium nie kontroluje. Pobranie jest inne. To jedyny moment, w którym pacjent, zlecenie i probówka znajdują się w tym samym miejscu, w tym samym czasie i ostatni moment, w którym tożsamość próbki może zostać ustanowiona lub naruszona. Jeśli etykieta powstaje w miejscu innym niż przy łóżku pacjenta, co w praktyce zdarza się często, bez zastosowania pozytywnej identyfikacji pacjenta (PPID), przepływ pracy zakłada zgodność, która nie została zweryfikowana. Jeśli etykieta powstaje przy łóżku pacjenta, wobec zweryfikowanej opaski i otwartego zlecenia, sama czynność wydruku stanowi potwierdzenie zgodności.

Drukuj, skanuj, weryfikuj – jak utrzymuje się przepływ pracy

Konfiguracja jest prosta. Opaska pacjenta wyposażona w znacznik RFID UHF, o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych i odczytywalna z odległości do trzech metrów bez utrzymania linii wzroku, pozwala klinicyście potwierdzić tożsamość przy łóżku pacjenta bez zakłócania spokoju śpiącego lub zaniepokojonego pacjenta. Drukarka mobilna podczas obchodu wytwarza etykietę próbki tylko wtedy, gdy otwarte zlecenie dla danego pacjenta zostało zweryfikowane wobec opaski. Łącząca oba elementy logika przepływu pracy AEP w przeciwnym razie odmawia wydruku. Powstała etykieta z założenia odpowiada pacjentowi, próbówce i zleceniu. Klinicysta nakleja ją, zanim próbówka opuści łóżko pacjenta. Kolejny odczyt następuje, gdy próbówka dociera do laboratorium. Łańcuch jest teraz ciągły, opatrzony znacznikiem czasu i możliwy do przeszukania. Błędne etykietowanie nie zależy już od pamięci ani od ręcznego dopasowywania – jest aktywnie zapobiegane na etapie, na którym występuje najczęściej. W jednym z badań zrecenzowanych naukowo wprowadzenie PPID w punkcie pobrania zmniejszyło błędy etykietowania próbek o około 40 procent i wyeliminowało ręczny etap wstępnego drukowania etykiet, który niesie ryzyko błędu w mniej więcej jednym na cztery pobrania krwi.

Gdzie SATO wpasowuje się w szerszy ekosystem laboratorium

SATO dostarcza warstwę tego przepływu pracy realizowaną przy łóżku pacjenta: opaskę RFID, drukarkę mobilną, etykietę oraz logikę AEP, która egzekwuje zasadę weryfikuj-przed-wydrukiem. To, co znajduje się powyżej i wokół – system zarządzania informacją laboratoryjną obsługujący zlecenie i wynik, system zarządzania zleceniami planujący badanie, elektroniczna dokumentacja medyczna przechowująca rekord pacjenta – należy do wyspecjalizowanych partnerów. Propozycja nie jest zastąpieniem systemu laboratoryjnego. Jest zweryfikowanym, możliwym do prześledzenia wejściem w punkcie pobrania. Dla kierowników patomorfologii i nadzoru klinicznego jest to rozwiązanie, które broni się podczas audytu ISO 15189 oraz analizy przyczyn źródłowych następującej po incydencie błędnej identyfikacji.

Najtrudniejsze do zbadania błędy to te, których nikt nie widział. Błędna identyfikacja przedanalityczna to przykład typowy: drobna w chwili wystąpienia, później niewidoczna, kosztowna, gdy ujawni się w wyniku. Kierownicy patomorfologii i oddziałów, którzy chcą zamknąć to okno, powinni zacząć od zmapowania punktów, w których etykieta, zlecenie i pacjent są obecnie łączeni ręcznie. Aby omówić, jak rozwiązania SATO Europe w zakresie druku przy łóżku pacjenta i PPID pasują do Twojego przepływu etykietowania próbek, skontaktuj się z zespołem ds. ochrony zdrowia SATO Europe.